Dag 16: Villafranca del Bierzo – Los Herrerías (19 km)

Donderdag 30 April 2026

Het wordt een makkelijke dag vandaag, weinig hellingen, een breed pad langs de rivier en ook langs of op de asfalt autoweg. En veel cafeetjes onderweg. Dus Sofie heeft er ook helemaal zin. Kort ontbeten op de kamer en dan snel er vandoor naar de Camino-route.

Gedurende de eerste kilometers lopen we over een pad dat is afgeschermd van de autoweg ernaast door een muurtje van beton.

Boven ons zien en horen we steeds weer de hoge viaducten en bruggen van de grote autosnelweg.

Om ons heen de groene berghellingen, beneden de snel stromende rivier. Een bijzondere omgeving van grote kunstwerken en wilde natuur waarin wij mensjes ons pad lopen.

Er zijn veel dorpjes, dus we nemen het ervan.

Bij de brug vermoed ik een Nederlandse uitbater.

Sofie voelt zich ook weer goed, we kletsen met Australiërs en ontmoeten ook Werner die later ook aanschuift als wij lunchen op een terras.

Wij een salade en hij een biertje. Werner uit de Randstad is rechter, bijna 70, en werkt af en toe om in te vallen. Maar vooral reist hij met z’n camper door West Europa, soms loopt hij ook wandelingen zoals nu de Camino. Aardige kerel. Hij is jaloers want hij zou ook best met z’n kind nog zo’n tocht willen wandelen, maar dat zit er niet in. Maar hij houdt toch ook van de betere slaapplaatsen zoals hotels, geen slaapzalen zoals Sofie en ik die gebruiken. Werner gaat verder om in de middag nog de top van de O Cebreiro te bereiken. Dat zal zwaar zijn. En als het niet lukt, dan rijden er taxi’s, zegt ie. Wij gaan morgen die berg op.

De wandeling is mooi: af en toe een dorpje met een mooi kerkje pal langs de weg.

In elk kerkje, cafeetje of herberg liggen stempeldozen klaar om te gebruiken. We stempelen er op los. In alle kleuren van rood, groen of blauw. Meestal in verband met de Camino maar soms ook zomaar een stempel met een hartje of een onbegrijpelijke voorstelling.

We lopen de laatste kilometers langs de asfalt autoweg.

Bijna op bestemming kopen we een ijsje en zien we dat je buiten zomaar de stroom kunt uitzetten. Grappig.

Eindelijk na een mooie dag zonder regen en zonder blaten of pijntjes arriveren we in Las Herrerías.

Mooi hotel / herberg met restaurant (losse tafels) met slaapzalen voor de pelgrims en goed sanitair. Gezellige ambiance.

Ik ben blij dat Sofie weer zo goed gaat. Maar we blijven voorzichtig, morgen de grote helling op naar O Cebreiro. Dan laten we haar rugzak vervoeren met autotransport.

Nu eerst het papieren hoeslaken om het matras vast maken en de sloop om het kussen en dan slapen.