Vrijdag 17 April 2026
Na een rustige nacht in een kamer met 10 mensen, lopen we nog wat suf naar beneden naar de eetzaal. Iedereen gaat ergens zitten op een bank achter een tafel en dan blijkt dat er alleen maar Nederlanders aan onze tafel zitten. Zo ook Louis uit Den Bosch die namens ‘Go Santiago’ een aantal Nederlandse wandelaars begeleidt richting Santiago. Op de wandel- en fietsbeurs in de RAI heb ik die club ook gezien met hun kraampje. Als je mekaar bij het ontbijt ziet, kom je elkaar de hele dag tegen. Gezellig. Iedereen heeft als bestemming Pamplona, hoofdstad van Navarra.
Als we buiten komen, is het lekker fris met een prachtige lucht. In de verte een gigantische schoorsteen die lijkt op een wolkenmachine.

Over smalle grindpaadjes, bruggetjes, gaan we langzaam stijgen en zien onder ons een grote afgraving met waterbekkens van een mijn.

Hier wordt magnetiet gewonnen. Magneten dus. Heel bijzonder, Trump zou wel geïnteresseerd zijn, denk ik. Ik heb zo wel wat bedenkingen over die rookpluim uit die schoorsteen.
Het is een rustige wandeling met veel pelgrims die wij passeren.

Op de bredere wegen heb je ‘t overzicht, op de kleinere paadjes langs de berghellingen loop je soms in de fille.

De wandelwegen zijn goed onderhouden, pijlen goed aangegeven.


Op 10 km vóór de bestemming pakken we cola en ‘bocadillos con queso y jamón para llevar’ broodje ham en kaas om mee te nemen. In aluminiumfolie. Gezellig café met de bekende Nederlanders.
Dan begint de zon hoger te klimmen terwijl wij afdalen naar de rivier, de Arga.

Daar worden we opgewacht door de politie. Een agente geeft ons een kaartje met een alarmtelefoonnummer. Erg vriendelijk, blijkbaar nodig. Iedereen voelt zich best veilig. Maar het nummer kan ook helpen bij ongelukken onderweg. Laten we hopen dat het leuk blijft zonder ellendige ervaringen.
Door de brandende zon is het laatste stuk best zwaar, vooral als we ook nog eens stijgen langs de snelweg.

Dan, eindelijk, komen we via een oudere brug de buitenwijken van Pamplona binnen.

Het blijkt dan nog een uur lopen alvorens we de historische stad bereiken.


Binnen de vestingmuren vinden we gauw onze herberg. We hebben allebei snel doorgelopen en merken nu behoorlijk moe te zijn, Sofie wat pijntjes aan schenen. Dus rustpauze en beetjes omhoog. In de bedstee.

Later nog genieten van Pamplona, waar het om 4 uur ‘s middags verveeld leeg is en om 8 uur heel vol staat met mensen van 20-30 jaar op straat zoals vrijdagmiddag bij enkele kroegen in Den Bosch. Ik denk dat we in een soort studentenwijk zitten.

We gaan nog even lekker eten bij de Italiaan.

Geef een reactie