Dag 1: Sines – Porto Covo – Vila Nova de Milfontes (20 km)

Zaterdag 26 April 2025

In het hotel ontbijten we met live piano muziek. We vertrekken later op de ochtend met de bus naar Porto Covo waar de wandeltocht gaat beginnen. Maar eerst dit:

Ik ben heel trots op mijn dochter Sofie die gisteren met drie vriendinnen, de Camino Portuguès heeft afgesloten. Ongeveer twee weken lopen van Porto in Portugal naar Santiago de Compostela in Spanje. Ze hadden veel regen gehad onderweg, maar toch doorgezet en gisteren stonden ze dan op het plein voor de kathedraal. Wat ‘n kanjers.

Bij de bushalte worden we aangesproken door een Portugese mevrouw. Ze vertelt over oud worden, familie in het buitenland en de bussen die overal naar toe rijden. Ik kan haar redelijk verstaan. Via OMIO heb ik deze bus besteld; digitaal openbaar vervoer reizen gaat me goed af.

In Porto Covo arriveren we op een parkeerplaats waar een informatiebord staat over de Fisherman’s Trail.

Dat is het begin van de wandelreis, denk ik…. Maar we gaan eerst naar een klein supermarktje om eten in te slaan en dan naar een lokaal kroegje buiten de toeristische hoofdstraat.

Het cafeetje is een heerlijke chaos met alles wat je wil zien: toverbalautomaten, een raceauto-automaat voor kinderen, een sigarettenautomaat, tv, gezellige bar, gezinnen die gezellig door elkaar heen praten, maar rustiger dan Spanjaarden met hun harde lage stemmen. En ook een wc met half slot.

Na een bakkie koffie gaan we er vandoor. Het is al 12 uur en we hebben 20km te gaan. We volgen de blauw-groene verfstrepen van de route die consequent goed zichtbaar zijn.

We dalen af richting het zuiden met een harde wind. In de rug gelukkig! Jas en fleece uit, in t-shirt in de zon. Het is een prachtige ontdekking wat we hier allemaal bij elkaar zien. De zee is woest en continue horen we de golven van de oceaan die in drie, vier, vijf rijen achter elkaar tegen de rotsen slaan. Het moment van wandelen blijkt goed gekozen, want zoveel verschillende bloeiers heb ik nog nooit bij elkaar gezien, van groot tot klein.

De kliffen zijn reusachtig hoog en zijn steeds weer anders van vorm en kleuren, soms gesteentelagen waaronder alles is weggeslagen en grotten zijn ontstaan. Het grote genieten: in de zon, harde wind, hoge golven vol energie en prachtige bloemen.

Meestal lopen we over de kliffen, maar ook dalen we zo nu en dan af naar het strand. Het mulle of rulle(?) zand is daar zwaar om in te lopen.

Na ongeveer 6 km is er een barretje waar je buiten op het terras uit de wind en een beetje in de schaduw even op adem kan komen. Daar komen alle backpackers op weg naar noord of zuid even een pauze pakken.

Daarna wordt het zwaar: de zonnewarmte, geen bomen (!) en het losse zand van het strand is ook op de klif, kilometers lang. Alsof je de strandvierdaagse over het zand loopt: heel zwaar.

Om een uur of drie is er een klein bosje van dennen die wat schaduw geven, daar eten we ons brood en drinken we het meegenomen water.

Daarna wordt het langzaam beter langs parkeerplaatsen, houten plankenpaadjes en harde rotsweggetjes.

Om een uur of zes bereiken het stadje. Gedurende de reis was er geen dorpje, slechts een klein terrascafeetje en verder een heftige en prachtige natuur.

In het eerste hotel van het stadje vraag ik om wifi te gebruiken om te kijken of onze slaapplaats bevestigd is. Nee, dus. Nu is er een probleem, want veel Portugezen hebben een lang weekend. Gisteren, vrijdag 25 april, werd de Anjerrevolutie herdacht.

ik weet ‘t nog – in 1975 – de opstandelingen stopten anjers in de loop van de geweren van de militairen langs de kant van de weg. Suárez werd de eerste president van de nieuwe democratie. Dus druk overal met Portugese toeristen.

Dus gaan we maar de hotels langs in het stadje en zo komen we langs een appartementen gebouwtje ‘Nunes’ en daar staat de eigenaar buiten, aan de voordeur bij het voortuintje.

Ik vraag: disponibel? Si , zegt hij. Dos personas? Si. Esta noche? Si! Dus we hebben een slaapplaats met bad en douche. De eigenaar heeft ooit in Duitsland zijn geld verdiend voor dit pandje en spreekt goed Duits.

‘s Avonds in het Beach Hotel gegeten. En dan: Moe maar voldaan gaan slapen.