Dag 10: Belorado – Burgos – León (bus+trein)

Vrijdag 24 April 2026

De herberg beheerder had ons gisteren een stapelbed aangewezen in een grote kamer met nog zeker 6 andere stapelbedden. Sofie gaat altijd boven liggen, maar toen bleek dat er slechts een paar andere bedden bezet werden, koos ze later ook maar een onderbed. En gelukkig maar. Want ze heeft heerlijk geslapen, zegt ze. Geen blaren, soms nog last van een beetje spierpijn die na een kilometer lopen weer wegtrekt.

Het regent vandaag. Overal krijgen pelgrims in dit deel van Spanje te maken met nattigheid. Dus regenjas aan en poncho om.

We lopen een paar kilometer naar het centrum van Belorado waar de bushalte is. (Trouwens: het hondje van gisteren zien we gelukkig niet meer; het stalken is voorbij).

Het is druk met pelgrims en als de bus arriveert, loopt iedereen naar de bagageruimte om de rugzak in te gooien. Maar de chauffeur komt aangelopen en roept: only tickets, only tickets!! Gelukkig heb ik met iPhone tickets gekocht en kan ik een QR-code laten zien. Als onze bus wegrijdt laten we de meeste wachtende mensen achter in de regen. Over twee uur is er pas opnieuw weer een bus naar Burgos…

De rit duurt een uur. We zien onderweg wandelaars met hun rugzak in de regen lopen, stiekem ben ik wel jaloers op hen. In Burgos is het mooi weer aan het worden. We nemen koffie met een croissant in een druk lokaal café waar we aan elkaar vertellen hoe leuk het is hier. Omdat het niet zo duur is, komt iedereen uit de buurt even een koffietje pakken, hangen aan de bar, kletsen even en vertrekken weer. Een enkele zit al aan het bier, een opaatje staat verbeten te proberen van een gokapparaat rijk te worden, omaatje zit met een baby op haar boezem hard te kletsen met haar (schoon)dochter. Veel gezellige herrie, iedereen welkom.

We gaan de grote wereldberoemde kathedraal van Burgos bezoeken. Prachtig van binnen en van buiten.

Na een lange rondgang komen we tenslotte uit in de museumwinkel waar we zelf een stempel kunnen zetten in ons boekje. Slim gedaan van de museumdirecteur: vroeger kwam iedereen aan de balie vragen om een stempel en vertrok weer. Nu gaat iedereen eerst een kaartje kopen en de kathedraal bekijken waarna je beloond wordt met een stempel.

Het is nog steeds zonnig weer als we buiten komen. We gaan lunchen: pinxto’s met koffie, en dan een uur lopen naar het treinstation dat buiten de stad ligt.

Het station is splinternieuw en groot: voor 70 mln. met EU-geld betaald.

De trein is een beetje vertraagd, Sofie is druk in gesprek met een Amerikaanse, we stappen in en binnen enkele minuten slaap ik. Sofie maakt mij wakker, ze heeft tijdens de rit gelezen in haar nieuwe E-reader.

In León gaan we meteen naar ons onderkomen, alles weer geboekt met ‘t mobieltje en we hebben zo geen contact met echte mensen. Via codes en sleutels komen we binnen, het is mooi gelegen achter de kathedraal.

We pakken een rust en gaan naar de supermarkt. Op een terrasje genieten we van alcoholvrije drankjes en gaan ergens lekker eten.

Dan komt er een vrolijke stoet van mensen voorbij in klederdracht met muzikanten en met vlaggen en een spandoek waarop staat dat de tradities van Salamanca, Zamora en León behouden moeten. (In Nederland zouden deze mensen extreem rechts genoemd worden).

Geen bezoek meer aan deze kathedraal want dat is teveel op één dag. Als we naar ons appartement lopen, dreigt de regen, maar het blijft droog. Toch nog een mooie dag geworden en uiteindelijk toch nog 14 km gelopen.

En overal bijzondere kunststukjes:

En speciaal voor iedereen die de weg een beetje kwijt is geraakt na al ons gereis van vandaag: een kaartje.