Dag 8: Vale da Telha (rustdag – 10 km)

Zaterdag 3 Mei 2025

Wij hebben hier een rustdag gepland, dat wil zeggen een wandeling in de buurt, gericht op een bezoekje aan de ‘Ponta da Atalaia’. Dat is een heel bijzondere plek waar rotsen zover de oceaan insteken dat kilometerslange stranden in noordelijke richting en naar het zuiden hier van elkaar gescheiden worden en je van bovenaf de kust kunt zien met al zijn stranden, golven, kliffen en duinen.

We staan aan het eind van de ochtend op. Vroeg op de dag had het hard geregend en nog steeds ziet de lucht er onheilspellend uit. De buienradar is niet duidelijk, we gaan toch maar op weg naar onze bestemming vijf kilometer verderop. Onderweg nog een koffietje in een cafeetje voor een paar Euro.

We lopen lange lege rechte wegen door het geplande dorp van witte bungalows, asfaltstraten en rotondes. Weinig lopend verkeer, af en toe een backpacker.

Veel mooie bloemen langs de weg; geen fietspaden en geen trottoirs.

De laatste kilometers tussen de duinen met rotsen door wordt de weg een zand/grindpad waar het verboden is voor auto’s. Je komt dan in het Natuurpark van de Zuidwestelijke Alentejo en de Vicentina Kust (Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina)

Maar Portugezen houden zich daar niet zo aan en rijden de laatste 400m. naar de kliffen met hun autootje.

Dan zien we de prachtige kustlijn, het waait flink, brede golven die van ver komen aanrollen.

Aan de oceaankant steken zwarte rotsen naar boven en is de klif naar beneden erg steil.

In zuidelijke richting zien we minder strand en als je heel goed kijkt zie je waarschijnlijk het eindpunt van onze reis, de Kaap Sint-Vincent (Cabo de São Vincente), het verste stukje Portugal.

We lopen nog lange tijd in de omgeving rond: dit natuurreservaat is prachtig en zeker op dit moment nu alles in bloei staat. En ook de agaves staan er mooi bij.

De stapelwolken beginnen langzaam te veranderen en het trekt dicht. We moeten gaan.

Het lukt niet om droog thuis te komen, ongeveer 5 minuten voordat we in het guesthouse arriveren, komt het water met bakken uit de hemel. Er hangt nog wat was, dus die mogen we binnen opnieuw ophangen. Eenmaal binnen maken we onze pastamaaltijd. Gezellig aan tafel met de andere Nederlanders die met de auto een rondtrip aan het maken zijn. ‘t Was een mooie dag. Morgen weer op pad: in de regen.