Dinsdag 29 April 2025
Onze slaapplaats is onderdeel van een groter complex – Monte do Zeca – van zo’n 15 appartementen, deels rond een zwembad en een restaurant. En veel hangmatten buiten.

In het restaurant gaan we ontbijten. Het is een goed verzorgd ontbijtbuffet. Er zijn ca. 20 rugzakwandelaars waarvan de meesten uit Duitsland komen.
We hebben goed geslapen na de stroomstoring van gisteravond. In de steden, op de stations en luchthavens van Spanje en Portugal moet het behoorlijk chaotisch zijn verlopen. Nu nog zitten gestrande reizigers te wachten op vervoer. We hebben steeds cash geld bij ons en altijd een fles drinkwater voor dit soort gevallen. En ook kun je niet overal elektrisch betalen, een groot verschil met NL.
Het belooft weer een mooie wandeldag te worden, fris, bewolkt maar droog en een beetje wind vanuit het binnenland.
We lopen in zuidwestelijke richting naar de kust en komen langs de landbouwvelden. Aan de horizon zie ik enorme rijdende sproei- installaties staan die in een grote cirkel de grond kunnen irrigeren.

Op de satellietfoto’s kun je goed zien hoe groot die ‘sproeicirkels’ kunnen zijn. Het blauwe puntje: daar loop ik, aan de rand van de cirkel.

Nog steeds over de asfaltweg, zien we langs de weg veel bloemen, we hebben echt de bloemenmaand te pakken.


Dan komen we weer op de route van de Fisherman’s Trail. Er staan wat armoedige huisjes en een café.

De klifkust is er vlakbij.

Het cafeetje is nog dicht en gaat pas om 12 uur open. Jammer. Dan begint een lange asfaltweg achter de duinen en hoge plantengroei zodat we de hele weg geen oceaan kunnen zien. Af en toe een zitplaatsje, soms ook met een sportfiets.

Na een prachtige Indische kers in bloei slaan we vlak voor het stadje Zambujeira do Mar af naar de kust waar we terecht komen op zandpaden tussen het lage begroeisel.



In het stadje wordt heel veel nieuw gebouwd en terecht ook; het is een prachtig plaatsje aan een mooie kust met haventje voor kleine bootjes.

We gaan naar een café en bestellen broodjes, cola en koffie. Dan blijkt dat ik mijn visa en ID card niet kan vinden. Groot probleem. Betalen is geen probleem: Ineke kan nu namens ons betalen en reserveren met haar creditcard. Maar mijn kwijtgeraakte ID is mogelijk nog erger.
Ineke blijft in het café en ik loop al zoekend terug naar het beginpunt van de dag. Niets gevonden… Iemand van Monte do Zeca brengt me terug naar de kroeg waar Ineke is. Gelukkig is onze slaapplaats al gereserveerd.
We vervolgen laat in de middag onze wandeling en dalen langzaam af richting strand om daarna weer te stijgen.



Dan komen we weer langs plastic kassen, waar veel Afrikanen aan het werk zijn.

Tenslotte komen we op een camping met appartementen met ook tenten. De receptie is open maar er is niemand aanwezig. Als er ook andere backpackers zijn aangekomen, komt een oudere meneer om ons in te schrijven. Wij zien een lijst van gereserveerden liggen, wij hebben appartementje 16, zien we en de receptionist brengt ons naar de slaapplek.
Als we de achterdeur openen, dan zien we een terras met daarachter struiken, bomen, gele zandhellingen en tenslotte de zee!

Morgen een extra dagje hier blijven om te kijken hoe verder. Een rustdag, dus. Overmorgen weer verder wandelen.
Jaap, ik hoop dat je je visa en ID cards nog terugkrijgt. Gelukkig wandel je deze keer niet alleen.
Ik lees weer mooie verhalen en zo te zien is het een hele mooie route. Nog veel wandelplezier, lekker weer en hopelijk komt het met de cards nog goed. Groetjes Mieke
LikeGeliked door 1 persoon